اعتراض خیابانی در ایران اکسیری است که دانشجو را به اوباش تبدیل می کند و بالعکس!

این لینک ویکیپدیا خلاصه ای از کارنامه دو حزب جمهوری خواه و دموکرات ایالات متحده رو در زمینه بدهی های این کشور ارائه میده:

http://en.wikipedia.org/wiki/National_debt_by_U.S._presidential_terms

به طور خلاصه، از سال ۱۹۴۵ تا سال ۲۰۱۰، آیزنهاور و نیکسون تنها رئیس جمهورهای جمهوری خواه بوده اند که در زمان اونها نسبت بدهی ها به تولید ناخالص داخلی افزایش «نداشته»، در حالی که اوباما تنها رئیس جمهور دموکراته که در زمان او این نسبت افزایش «داشته»!

زندانی سیاسی زندانی سیاسیه دیگه! (تازه با این فرض که واقعاً زندانی سیاسی باشه، نه این که طرف رو به جرم همکاری با این گروههایی زندانی کرده باشند که اخبار کشتن سرباز صفرهای بیگناه مملکت رو با افتخار تعریف می کنند!) زندانی سیاسی، لر و کرد و ترک و فارس و بلوچ نداره، مگر اینکه قرار باشه معنی خاصی از این عبارت سه کلمه ای برداشت بشه یا نویسنده منظور خاصی رو دنبال کنه.

این شاید یکی از خنده دارترین نمونه های تخلف در زمینه انتشار مقالات آکادمیک باشه. مقاله منتشر شده در ژورنال تحقیقات پلیمر اشپرینگر با دو نویسنده: مهدی موعود عج الله و دکتر محمدرضا پوررستمی استاد دانشگاه تربیت مدرس!
http://www.springerlink.com/content/33562443211x7x54/
جالبتر اینکه اگر روی اسم مهدی موعود عج الله کلیک کنید می بینید که ایشان تا کنون دو مقاله در این ژورنال اشپرینگر داشته اند!
http://www.springerlink.com/content/?Author=Mahdi+Moeud+Ajjalallah
هنوز برای من مشکله که هضم کنم این حرکت جناب دکتر رستمی یعنی چی! ولی اگه از احتمال بسیار کوچکی که مهدی موعود عج الله واقعا” نام یک محقق مهندسی پلیمره بگذریم، این کار در فرهنگ انتشار مقالات آکادمیک نمونه ای از “اشتباه نشان دادن واقعیت” هست که میتونه جریمه هایی مثل حذف این مقالات و محرومیت از انتشار مقاله در ژورنالهای بین المللی رو برای این جناب دکتر به همراه داشته باشه. فکر می کنم به زودی این خبر هم مثل دیگر اخبار تخلفات آکادمیک بر سر زبانها خواهد افتاد و تقریبا” مطمئنم که در صورتی که برای موسسه اشپرینگر مسجل بشه که این اسم متعلق به شخصی حقیقی نیست، این جناب دکتر باید منتظر پیامدهای این حرکت باشند. (تکرار می کنم همه اینها در صورتی که فردی حقیقی به نام مهدی موعود عج الله روی این مقاله کار نکرده باشه!)

در حال خواندن/مطالعه مقاله/نوشته ای از اکبر گنجی بودم/می باشم/خواهم بود [1][2].

منابع:
[1] همین مقاله/نوشته!
[2] همان/همین.

ابی و داریوش رفتند ایران و کنسرت گذاشتند. یهو مامورها ریختند توی کنسرت و داشتند خواننده ها رو سوار ماشین می کردند که یکی خودش رو انداخت وسط مامورها و داد زد: من و ابی و داریوش رو کجا می برید؟!

خدا را شکر که وزیر امور خارجه حداقل ممنوع الخروج نیست! این یعنی امکان سفر به عراق، ونزوئلا و لبنان همچنان وجود دارد. برای سفر به امریکا هم میشود تا زمان برگزاری اجلاس سالانه مجمع عمومی صبر کرد و تازه سران کشورهای اروپایی هم آنجا هستند!

در پی تاکید وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به مقامات مصری بر پرهیز از “هرگونه برخورد خشونت‌آميز با موج مردمي اين كشور،” قیمت سنگ پا در بازار ایران به پایینترین مقدار در دو سال گذشته رسید.

منبع: همینجوری نیوز

مشغول خوندن این مطلب از بی بی سی بودم که چند جمله ای از اون واقعاً متأسفم کرد. این که حوادث بازداشتگاه کهریزک واقعاً دردناک و تأسف برانگیز بودند و خیلی ها منتظر محاکمه عوامل اون جنایات هستند به جای خود، در کش و قوس پیدا کردن مقصر یا مقصران این پرونده عذرهایی آورده میشه که حقیقتاً تأمل برانگیزه.

بی بی سی از قول دادستان سابق تهران مینویسه که وی به قضات رسیدگی کننده دستور داده بود تا “فقط اراذل و اوباش دستگیر شده به بازداشتگاه کهریزک اعزام شوند و از اعزام افراد تحصیلکرده یا دانشجو به این بازداشتگاه پرهیز گردد.” و در ادامه مینویسد به عقیده وی علت بروز اشتباه در ارسال برخی افراد به عنوان اراذل و اوباش، آنطور که دادیار متهم پرونده در دفاعیه خود نوشته، این بوده که آنها هویت واقعی خود را کتمان کرده و “خود را با مدرک دیپلم و شغل آزاد یا بیکار معرفی کرده بودند.”

سؤال اینه که اینها عذر هستند یا گناه؟! این که کسی که دستگیر شده (بماند درست یا نادرست) تحصیل کرده باشه یا شغل دولتی داشته باشه، واسه ش مزیتی به لحاظ حقوقی ایجاد میکنه؟ یا شاید فکر میکنید تحصیل نکرده و بیکار مساوی ست با اراذل و اوباش؟ کسی که شاید علیرغم تلاشش نتونسته وارد دانشگاه بشه و دیپلمه باقی مونده یا کسی که شغلی نداره شاید به این دلیل که کار مناسبی پیدا نکرده، مشکل بیکاری واسه ش کافی نیست، که توی بازداشتی ها هم بدون دلیل موجه درجه دو محسوب بشه؟ یا اصلاً شاید فکر کردید اون کسی که دانشجو نیست دیگه همین تریبونهای کوچک دانشگاهی رو هم نداره که صداش رو به جایی برسونه و میشه باهاش هر کاری کرد؟

آقای محترم، بهتر نیست حالا که در مقام دفاع هستید طوری از خودتون دفاع کنید که تقصیراتتون در افکار عمومی بیشتر از این نشه؟

از نتایج نظرسنجی ها و اخبار انتخابات که بیشتر به جای واقعیت، امیال اشخاص و گروهها را انعکاس میدهند، نمیتوان به سادگی با آمار و ارقام پیش بینی کرد. با وجود این میتوان دید که احمدی نژاد با بردن رقابت در دور اول فاصله زیادی دارد. چرا که بدبینانه ترین نتایج نظرسنجی ها از دید حامیان موسوی از رقابت نزدیک این دو کاندیدا حکایت میکنند. بنا بر این با توجه به حضور دو کاندیدای دیگر که هر کدام طرفداران خود را دارند، شانسی برای پیروزی در دور اول برای احمدی نژاد نمیبینم. در صورتی که انتخابات به دور دوم کشیده شود، که در این صورت به احتمال قریب به یقین رقابت میان احمدی نژاد و موسوی خواهد بود، عمده آراء هواداران کروبی به آراء موسوی افزوده خواهد شد. طبیعی ست عده ای از رأی دهندگان به رضایی هم که احتمالاً به هوای تغییر وضع کنونی آمده اند، در صورت شرکت در دور دوم پشت موسوی بایستند. اما از این دو مورد مهمتر شرکت کنندگان جدید در انتخابات هستند که در دور اول حاضر نشده اند، پدیده ای که در دور قبل شاهد آن بودیم. این آراء نیز به موسوی کمک خواهند کرد. کوتاه سخن آن که قویاً انتظار میرود افزایش آراء موسوی نسبت به افزایش آراء احمدی نژاد در دور دوم برتری تعیین کننده داشته باشد.

موردی که مسأله را میتواند پیچیده کند میزان تقلب ها و بداخلاقی های احتمالی در اخذ و شمارش آراء است که در صورت حضور گسترده مردم، و با توجه به التهاب اجتماعی روزهای اخیر و مصالح امنیتی کشور، نارضایتی برخی سران نظام از عملکرد و گفته های اخیر احمدی نژاد، و نیز عزم موسوی و کروبی در صیانت از آراء مردم، بعید است تأثیرگذار و قابل توجه باشد. به این ترتیب امیدوارم با ترغیب هر چه بیشتر بستگان و دوستان به حضور در انتخابات، به ویژه آنهایی که شاید به دلیل دسترسی محدودتر به اخبار و تحلیلها همچنان بر عدم استفاده از حق رأی اصرار میورزند، شاهد جشن پیروزی موسوی در این دوره انتخابات ریاست جمهوری باشیم.

پی نوشت: این مقاله از حمید هوشنگی میتواند در ترغیب دیگران به شرکت در انتخابات مؤثر باشد.